Wtórna przemiana fazowa
Zmiana struktury w stanie stałym pod wpływem zmian temperatury lub dyfuzji, w wyniku której z przesyconego roztworu stałego wydzielają się nowe fazy. W znacznym stopniu kontroluje właściwości mechaniczne.
Fizykochemiczny mechanizm działania
W przypadku wtórnych przemian fazowych w temperaturze nadkrytycznej z przesyconej osnowy wydziela się nowa faza. Proces ten może być wywołany dyfuzją lub szybkim chłodzeniem (zmianą temperatury).
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Wtórne przemiany fazowe mogą prowadzić do poprawy właściwości mechanicznych, takich jak zwiększona wytrzymałość i odporność na pękanie. Jednak niekontrolowana wtórna przemiana fazowa może mieć negatywne skutki, np. powstawanie pęknięć lub rozrost ziarna.
Praktyka warsztatowa i wskazówki postępowania
Aby wykorzystać pozytywne efekty wtórnej przemiany fazowej i zminimalizować ryzyko, ważne jest dokładne kontrolowanie procesu spawania. Obejmuje to właściwy dobór metody spawania, odpowiedni profil obróbki cieplnej oraz przestrzeganie określonych temperatur i czasów. Na przykład przy stali austenitycznej należy schłodzić spoinę w krytycznym zakresie temperatur od 800 °C do 500 °C, aby osiągnąć optymalne tworzenie martenzytu.