Koalescencja węglików wtórnych
Zrastanie się drobnych wydzieleń węglikowych pod wpływem obciążenia termicznego w celu zmniejszenia energii granic międzyfazowych. Prowadzi to do zamierzonego lub niezamierzonego spadku twardości.
Koalescencja węglików wtórnych oznacza po ludzku: drobne węgliki w spoinie zrastają się pod wpływem ciepła. Dzieje się tak, gdy spoina pozostaje zbyt długo gorąca lub zbyt wolno stygnie. Wtedy struktura staje się grubsza, twardość spada, ale ciągliwość rośnie.
Jeśli tego nie chcesz, musisz utrzymywać niski wkład ciepła i dbać o szybkie chłodzenie. Zbyt szybkie chłodzenie też jednak nie jest dobre, wtedy węgliki pozostają zbyt drobne, a spoina staje się twarda i krucha. Właściwy czas chłodzenia to kompromis między twardością a ryzykiem pęknięć.
W praktyce oznacza to: dopasuj parametry do materiału, żeby chłodzenie było właściwe. A jeśli nie jesteś pewien, sprawdź twardość na spoinie, wtedy zobaczysz, czy struktura jest odpowiednia.