Sferoidyzowany węglik globularny
Termicznie stabilna, kulista forma węglików w stali, powstająca w wyniku długotrwałego wyżarzania zmiękczającego, mająca na celu minimalizację twardości i maksymalizację odkształcalności na zimno. Zapobiega powstawaniu pęknięć podczas obróbki plastycznej.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Sferoidyzowany węglik globularny tworzy się przez powolne chłodzenie po spawaniu lub wyżarzaniu zmiękczającym. Kuliste globule są termicznie stabilne i zapobiegają powstawaniu szklistego martenzytu, który może powodować pęknięcia.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Zbyt szybkie chłodzenie po wyżarzaniu zmiękczającym prowadzi do tworzenia szklistego martenzytu, co zwiększa twardość i zmniejsza zdolność do odkształcania na zimno. Może to powodować pęknięcia i złamania podczas obróbki plastycznej. Długie wyżarzanie zmiękczające zapobiega tym zagrożeniom.
Praktyka warsztatowa i instrukcje działania
Aby uzyskać sferoidyzowany węglik globularny, stal musi być powoli chłodzona po spawaniu lub wyżarzaniu zmiękczającym. Można to osiągnąć przez użycie ściany chłodzącej lub toru chłodzenia. Szybkość chłodzenia powinna być tak dobrana, aby stal chłodziła się powoli między 500 °C a 600 °C. Zapobiega to powstawaniu szklistego martenzytu i maksymalizuje zdolność do odkształcania na zimno.