Współczynnik plastyczności
Stosunek granicy plastyczności do wytrzymałości na rozciąganie metalu. Wysoka wartość wskazuje na mniejszy zapas umocnienia i zwiększa ryzyko pęknięć.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Granica plastyczności to maksymalna wartość naprężenia, do której materiał pozostaje odkształcalny sprężyście. Wytrzymałość na rozciąganie określa, jaką siłę na powierzchnię materiał może wytrzymać, zanim pęknie. Stosunek tych dwóch wartości pokazuje, jak bardzo materiał może się jeszcze umocnić, zanim nagle pęknie.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Wysoki współczynnik granicy plastyczności oznacza, że materiał już przy niewielkim naprężeniu zaczyna pękać. Zwiększa to ryzyko pęknięć gorących i pęknięć w spoinie. W przypadku metali o wysokim współczynniku szczególnie ważne jest kontrolowane chłodzenie, aby ustabilizować strukturę.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować ryzyko pęknięć, przy metalach o wysokim współczynniku granicy plastyczności należy:
• wolniej sterować chłodzeniem (np. przez użycie wody chłodzącej),
• zoptymalizować czas spawania, aby ustabilizować strukturę,
• w razie potrzeby zastosować obróbkę po spawaniu, np. austenityzację, aby materiał stał się bardziej miękki i odkształcalny.