Dyslokacja krawędziowa
Jednowymiarowy błąd sieci krystalicznej, który działa jak wstawiona połowa płaszczyzny sieciowej w krysztale i umożliwia plastyczność.
Dyslokacje krawędziowe to defekty sieci krystalicznej w metalu, które przemieszczają się podczas odkształcenia plastycznego. Podczas spawania powstaje ich wiele wskutek szybkich zmian temperatury, co czyni materiał twardym i kruchym. Kiedy gromadzą się na granicach ziaren, powstają szczyty naprężeń, które mogą prowadzić do pęknięć – zwłaszcza w strefie wpływu ciepła. Aby to opanować, musisz kontrolować doprowadzanie ciepła, stosować materiał dodatkowy o niskiej zawartości wodoru, a w przypadku krytycznych stali wyżarzać odprężająco po spawaniu. W ten sposób redukujesz naprężenia wewnętrzne i element nie będzie podatny na pęknięcia.