Dyfrakcja czasu przelotu (TOFD)
Dyfrakcja czasu przelotu to bardzo czuła metoda ultradźwiękowa do wymiarowania niezgodności, która ocenia dyfrakcję fal dźwiękowych na krawędziach pęknięć lub wad.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Metoda wykorzystuje fale ultradźwiękowe prowadzone przez metal. Fale te uginają się na krawędziach pęknięć lub wad i wracają. Mierzy się czas, jaki sygnał potrzebuje na dotarcie do odbiornika (czas przelotu).
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Dyfrakcja czasu przelotu jest szczególnie przydatna do precyzyjnego określania wielkości i położenia pęknięć w obszarach spoin. Można nią również sprawdzać jakość struktury i upewnić się, że nie występują niepożądane fazy ani odkształcenia. Błędna interpretacja może prowadzić do przeoczenia lub nadmiarowego wykrycia pęknięć, co stanowi ryzyko dla bezpieczeństwa i trwałości elementów.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Do stosowania dyfrakcji czasu przelotu potrzebujesz urządzenia ultradźwiękowego ze specjalnymi czujnikami. Kieruj fale dźwiękowe na badany obszar i mierz czas przelotu fal. Dane są następnie przekazywane do komputera w celu analizy. Zadbaj o prawidłową kalibrację urządzenia i wykonuj pomiary w spokojnym otoczeniu, aby uzyskać dokładne wyniki.