Tworzenie węglikoazotków tytanu
Węglikoazotki tytanu tworzą się w stopie z węgla i azotu. Zapobiegają niekontrolowanemu wzrostowi ziarna i zwiększają twardość spoiny.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Węglikoazotki tytanu powstają w wyniku reakcji węgla (C) i azotu (N) w ciekłym stopie. Związki te są wyjątkowo twarde i stabilne.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Tworzenie węglikoazotków tytanu poprawia wytrzymałość i twardość spoiny, ale także zapobiega niekontrolowanemu wzrostowi struktury ziarna. Zbyt dużo węglikoazotków tytanu może prowadzić do zwiększonej twardości, co pogarsza odkształcalność i prowadzi do pęknięć.
Praktyka warsztatowa i instrukcje działania
Aby wspierać tworzenie węglikoazotków tytanu, należy kontrolować zawartość węgla w stopie. Przy wysokiej zawartości węgla (np. w stalach HSS lub martenzytycznych) można zwiększyć tworzenie węglikoazotków tytanu. Temperatura podczas procesu chłodzenia nie powinna być zbyt szybka, aby zapewnić jednorodną strukturę ziarna.