Kruchość wodorowa tytanu
Uszkodzenie ciągliwości mechanicznej przez dyfuzję atomowego wodoru do sieci tytanu i tworzenie kruchych faz wodorkowych.
Wodór to przy tytanie prawdziwy problem. Jeśli podczas spawania przeniknie do materiału, tworzą się twarde, kruche wodorki. To czyni spoinę i strefę wpływu ciepła kruchymi, powstają pęknięcia i element zawodzi pod obciążeniem.
Głównym źródłem wodoru jest prawie zawsze wilgoć – w gazie ochronnym, na materiale albo w materiale dodatkowym. Dlatego przy spawaniu musisz skrupulatnie dbać o czystość i używać absolutnie suchego gazu. Ochrona musi działać także, aż materiał ostygnie, inaczej wciągnie wodór z powietrza.
Jeśli tego przestrzegasz, zwykle masz temat pod kontrolą. Późniejsza obróbka cieplna w celu odgazowania w praktyce rzadko jest konieczna, jeśli warunki brzegowe były wcześniej czysto dotrzymane.