Stabilizacja sieci tytanitu
Wiązanie węgla i azotu przez tytan w celu zapobiegania korozji międzykrystalicznej w stalach nierdzewnych. Chroni to strukturę przed wydzielaniem węglików chromu na granicach ziaren.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Stabilizacja sieci titanitowej wprowadza tytan do struktury krystalicznej stali nierdzewnych, wiążąc węgiel i azot. Zapobiega to wydzielaniu się węglików chromu na granicach ziaren, co prowadziłoby do korozji międzykrystalicznej.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Stabilizacja siecią titanitową zmniejsza podatność na pęknięcia i korozję. Brak lub zbyt mała ilość sieci titanitowej może jednak prowadzić do wydzielania węglików chromu na granicach ziaren, co osłabia strukturę i redukuje jej ciągliwość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zapewnić skuteczność stabilizacji siecią titanitową, podczas spawania stali nierdzewnych należy pamiętać o następujących kwestiach:
• Stosuj materiał spawalniczy z podwyższoną zawartością tytanu.
• Utrzymuj spoinę w temperaturze 800 °C przez co najmniej 10 sekund, aby ustabilizować sieć titanitową.
• Chłodź spoinę powoli (t8/5 > 25 s), aby zapewnić równomierne rozmieszczenie sieci titanitowej.