Pęknięcie transkrystaliczne
Pęknięcie biegnące bezpośrednio przez krystality, występujące w kruchych strukturach przy przeciążeniu mechanicznym lub termicznym. Świadczy o niskiej ciągliwości.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pęknięcie transkrystaliczne to pęknięcie, które przechodzi bezpośrednio przez krystality metalu. Zdarza się to zazwyczaj w kruchych strukturach pod przeciążeniem mechanicznym lub termicznym. W tym przypadku ciągliwość materiału jest zbyt niska, aby zapobiec pęknięciu.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Pęknięcie transkrystaliczne może wystąpić w kruchych strukturach, takich jak martenzyt lub ferryt, pod przeciążeniem mechanicznym lub termicznym. Prowadzi to do dużej utraty ciągliwości i zwiększa podatność na pęknięcia gorące i zimne. Takie pęknięcie może również znacznie skrócić żywotność elementu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć pęknięć transkrystalicznych, ważne jest kontrolowanie struktury metalu. W przypadku stali o wysokiej zawartości węgla (np. martenzyt) twardość należy zmniejszyć przez odpuszczanie. Spoinę należy starannie schładzać, aby uzyskać jednorodną strukturę. Zbyt szybkie chłodzenie może spowodować kruche struktury i zwiększyć podatność na pęknięcia transkrystaliczne.