Pęknięcie zimne podkrystaliczne
Powstaje w strefie wpływu ciepła w wyniku połączenia struktury martenzytycznej, wodoru dyfuzyjnego i naprężeń własnych. Często pojawia się dopiero kilka godzin po spawaniu.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pęknięcie zimne podkrystaliczne powstaje w wyniku połączenia struktury martenzytycznej, dyfundującego wodoru i naprężeń mechanicznych. W niskich temperaturach (około 200 °C) naprężenia te mogą prowadzić do mikroskopijnych pęknięć.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Pęknięcie zimne podkrystaliczne może prowadzić do lokalnych zniszczeń i pęknięć w spoinie, które stają się widoczne dopiero później. Może to z czasem prowadzić do uszkodzenia elementu lub pęknięć.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować występowanie pęknięć zimnych podkrystalicznych, powinniście:
• Dobrze schłodzić spoinę (t8/5 > 25 s).
• Stosować metody usuwania wodoru, takie jak użycie wody destylowanej lub odgazowanego gazu.
• Przy wysokich naprężeniach upewnić się, że elementy są odpowiednio podparte.