Niepełna austenityzacja
Niepełna austenityzacja występuje, gdy podczas nagrzewania temperatura lub czas wygrzewania są niewystarczające do całkowitego przekształcenia struktury wyjściowej w fazę o sieci regularnej ściennie centrowanej. Pozostałe nierozpuszczone węgliki lub wyspy ferrytu pogarszają późniejszy efekt ulepszania cieplnego.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Podczas nagrzewania metal powinien przejść w fazę austenityczną o sieci regularnej ściennie centrowanej. Jeśli temperatura wyżarzania lub czas wytrzymania są zbyt niskie, część metalu pozostaje w strukturze ferrytycznej lub zawiera nierozpuszczone węgliki.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Niepełna austenityzacja prowadzi do drobnoziarnistej struktury z wydzieleniami ferrytu i nierozpuszczonymi węglikami. Może to prowadzić do zwiększonej twardości, mniejszej ciągliwości oraz zwiększonej podatności na pęknięcia w obszarze spoiny.
Praktyka warsztatowa i instrukcje działania
Aby zapewnić pełną austenityzację, temperatura wyżarzania musi być co najmniej 30 °C powyżej temperatury przemiany austenitycznej (Ac1), a czas wytrzymania musi być wystarczająco długi, aby uzyskać jednorodną fazę austenityczną. W przypadku stali o wysokiej zawartości węglików czas wytrzymania może wynosić nawet pół godziny.