Wykładnik umocnienia
Wykładnik umocnienia to wskaźnik z próby rozciągania, który opisuje wzrost naprężenia płynięcia przy odkształceniu plastycznym. Pokazuje zachowanie materiału pod wpływem dyslokacji.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Wykładnik umocnienia (n) opisuje, jak mocno wzrasta naprężenie plastyczne materiału, gdy jest on odkształcany plastycznie. Jest to miara szybkości przemieszczania się dyslokacji w strukturze krystalicznej.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Wysoki wykładnik umocnienia oznacza, że materiał szybko twardnieje i traci plastyczność. Może to prowadzić do pęknięć gorących lub kruchego pękania, jeśli spoina nie zostanie prawidłowo schłodzona.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Przy spawaniu stali o wysokim wykładniku umocnienia (np. martenzyt) staranne chłodzenie jest niezbędne. Czas chłodzenia należy ustawić tak, aby struktura nie schładzała się zbyt szybko (t8/5 > 25 s), aby uniknąć pęknięć gorących.