Wspinaczka dyslokacji
Termicznie wspomagany ruch dyslokacji krawędziowych prostopadle do ich płaszczyzny poślizgu poprzez dyfuzję wakansów. Umożliwia to odkształcenia plastyczne w wyższych temperaturach.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Poślizg dyslokacji zachodzi przez dyfuzję atomów do wakatów w kryształcie. Atomy te poruszają się prostopadle do płaszczyzn poślizgu dyslokacji, co powoduje ruch samych dyslokacji. Proces ten wymaga podwyższonej temperatury, ponieważ szybkość dyfuzji rośnie wraz z temperaturą.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Poślizg dyslokacji jest kluczowy dla redukcji dyslokacji i uzyskania drobniejszej struktury ziarna. Zbyt wysoka szybkość poślizgu może jednak prowadzić do zbyt szybkiego chłodzenia, co skutkuje niewłaściwą strukturą i możliwymi pęknięciami lub problemami z twardością w jeziorku spawalniczym. Zbyt niska temperatura uniemożliwia poślizg i może prowadzić do nagromadzenia dyslokacji oraz gorszych właściwości mechanicznych.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zapewnić optymalny poślizg dyslokacji, należy tak ustawić jeziorko spawalnicze, aby temperatura znajdowała się w krytycznym zakresie od 600 do 800 °C. Czas przebywania w tym zakresie powinien wynosić co najmniej 10 sekund, aby zapewnić wystarczającą dyfuzję i ruch dyslokacji. Zbyt szybkie chłodzenie po spawaniu można zapobiec przez zastosowanie odpowiedniego medium chłodzącego lub wolno opadającej krzywej temperatury.