Efektywność dyfuzji wodoru
Kinetyczna prędkość, z jaką mały atom wodoru dyfunduje przez sieć metalową i gromadzi się na dyslokacjach lub w porach.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Efektywność dyfuzji wodoru odnosi się do szybkości, z jaką atomy wodoru przemieszczają się przez sieć metalu i gromadzą się na dyslokacjach lub w porach. Proces ten zależy od temperatury i składu chemicznego metalu.
Metalurgiczne znaczenie i zagrożenia podczas spawania
Wysoka efektywność dyfuzji wodoru może prowadzić do szybszego tworzenia się pęcherzy wodorowych, które mogą powodować pęknięcia gorące. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku stali sztywnych, takich jak martenzytyczne lub austenityczne, gdzie wodór gromadzi się na dyslokacjach i zmniejsza wytrzymałość materiału.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby zminimalizować efektywność dyfuzji wodoru, podczas spawania należy stosować niskie temperatury i krótkie czasy. W przypadku stali sztywnych konieczne jest staranne chłodzenie, aby uniknąć tworzenia się pęcherzy wodorowych. Zalecane wartości: temperatura < 600 °C, t8/5 > 10 s.