Zgrzewanie punktowe oporowe
Metoda zgrzewania dociskowego, w której blachy są stapiane w lokalnych punktach przez przepływ prądu elektrycznego i dociskane.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Zgrzewanie punktowe oporowe wykorzystuje opór elektryczny materiału do stopienia go w określonych punktach. Elektroda powoduje przepływ prądu przez metal, który w kontakcie z blachą generuje ciepło i lokalnie podnosi temperaturę. Prowadzi to do stopienia stali w punktach styku.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Lokalne stopienie może dać drobne, jednorodne połączenie, jeśli temperatura i nacisk są odpowiednio kontrolowane. Błędne ustawienia mogą jednak prowadzić do nierównomiernego stopienia lub nadmiernego wzrostu ziarna w obszarze spoiny, co obniża ciągliwość. Ponadto zbyt wysoki prąd może powodować pęknięcia gorące i odkształcenia spoiny.
Praktyka warsztatowa i instrukcje działania
Aby poprawnie wykonać zgrzewanie punktowe oporowe, należy przestrzegać następujących parametrów:
• Elektroda: Elektroda powinna mieć pewny kontakt z blachą.
• Natężenie prądu: Przepływ prądu należy tak regulować, aby uzyskać równomierne stopienie. Typowy zakres prądu to od 100 do 300 amperów.
• Nacisk: Nacisk na blachę powinien być stały, aby zapewnić jednorodne połączenie. Typowy nacisk wynosi od 5 do 20 bar.
• Temperatura: Temperaturę elektrody należy ustawić tak, aby stopienie zachodziło w pożądanym zakresie. Można to określić na podstawie materiału i grubości spoiny.