Wtrącenia wolframu
Wtrącenia wolframu powstają w wyniku bezpośredniego kontaktu cząstek wolframu z elektrody z jeziorkiem spawalniczym lub przegrzania. Prowadzą do wżerów i zwiększają twardość, co zanieczyszcza strukturę.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Wtrącenia wolframu powstają, gdy cząstki wolframu z elektrody przedostają się do jeziorka lub końcówka elektrody staje się zbyt gorąca. Te cząstki zostają uwięzione w stopiwie i pozostają tam jako zinek.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka podczas spawania
Wtrącenia wolframu zwiększają twardość struktury, co może prowadzić do faz skłonnych do pęknięć, takich jak martenzyt. Mogą również zakłócać wzrost ziaren i pogarszać ciągliwość materiału. Ponadto często powodują nieregularną strukturę spoiny i złe właściwości mechaniczne.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować wtrącenia wolframu, dbaj o prawidłową pielęgnację elektrody. Nie używaj przeciążonych ani uszkodzonych elektrod. Upewnij się, że jeziorko jest czyste, a temperatura pozostaje kontrolowana. Przy wysokich napięciach lub długich czasach spawania może być pomocne regularne wymienianie elektrody.