Wytrzymałość czasowa
Obszar krzywej Wöhlera, w którym element wytrzymuje tylko ograniczoną liczbę cykli obciążenia przed pęknięciem. Opisuje wytrzymałość przy naprężeniach powyżej granicy zmęczeniowej.
Każdy cykl obciążenia odkształca materiał w szczytach naprężeń. W karbach, porach lub wtrąceniach żużla koncentrują się naprężenia i po wielu cyklach powstają mikropeknięcia. Rosną one trochę z każdym cyklem, aż pozostały przekrój stanie się zbyt słaby i element nagle pęknie. Nazywamy to zmęczeniem, a wytrzymałość zmęczeniowa dla skończonej liczby cykli opisuje dokładnie ten obszar wzrostu pęknięć. Podczas spawania zawsze masz karb: przejścia między spoiną a materiałem rodzimym, granie i wżery działają jak inicjatory pęknięć. Do tego dochodzi gruboziarnista lub martenzytyczna struktura spoiny oraz naprężenia własne ze spawania, które działają jako dodatkowe naprężenie średnie. Dlatego złącze spawane przy obciążeniu zmiennym wytrzymuje znacznie mniej niż materiał rodzimy. W warsztacie oznacza to: szlifuj przejścia spoiny, opracuj granie i wykonaj spoinę od spodu. Usuń wżery przez szlifowanie. Śrutowanie lub kucie przejść spoiny wprowadza naprężenia ściskające i bardzo pomaga. Przy grubych blachach podgrzewaj wstępnie, utrzymuj temperaturę między ściegami, a przy elementach zmęczeniowych wykonaj odprężanie. A przy konstrukcjach obciążonych dynamicznie musisz ograniczyć naprężenia dopuszczalne zgodnie z przepisami.