Odległość między lamelkami cementytu
Odległość między sąsiednimi lamelkami cementytu w strukturze perlitycznej wpływa na twardość i granicę plastyczności stali. Powstaje w wyniku warunków dyfuzji podczas przemiany eutektoidalnej.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Płytki cementytu powstają w wyniku eutektoidalnej przemiany austenitu w perlit. Podczas tej przemiany węgiel i żelazo dyfundują wzajemnie, tworząc płytki cementytu. Odległość między tymi płytkami zależy od szybkości dyfuzji.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Zbyt duża odległość płytek cementytu prowadzi do zwiększonej twardości i granicy plastyczności stali, co zmniejsza formowalność. Zbyt mała odległość może natomiast dać mniejszą twardość i większą formowalność. Podczas spawania nierównomierny wzrost płytek może powodować naprężenia prowadzące do pęknięć.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zapewnić optymalną strukturę płytek cementytu, jeziorko spawalnicze powinno być dobrze chronione przed tlenem, aby umożliwić homogeniczną dyfuzję. Szybkość chłodzenia powinna być kontrolowana, aby przemiana eutektoidalna przebiegała równomiernie. Przy wyborze stali należy zwrócić uwagę na uzyskanie pożądanej odległości płytek, aby osiągnąć zamierzone właściwości mechaniczne.