Centralne pęknięcie gorące
Pęknięcie krystalizacyjne w środku spoiny, powstające w końcowej fazie krzepnięcia w wyniku naprężeń skurczowych w stanie jeszcze plastycznym. Przebiega zazwyczaj wzdłuż osi ściegu.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Podczas chłodzenia spoiny powstaje naprężenie między obszarem jeszcze płynnym a już stałym. Naprężenie to prowadzi do mikroskopijnych odkształceń, które uwalniają się w postaci pęknięcia krystalizacyjnego.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Centralne pęknięcie gorące może prowadzić do silnego zużycia materiału i pęknięć w spoinie. Powiększa się ono, gdy spoina jest poddana obciążeniom mechanicznym. Może to być katalizatorem dalszych pęknięć, a nawet pęknięcia elementu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć centralnych pęknięć gorących, ważne jest zapewnienie równomiernego chłodzenia. Można to osiągnąć przez użycie wody chłodzącej lub specjalnych matryc chłodzących. Szybkość chłodzenia powinna być ustawiona w zakresie między 10 a 20 °C na minutę. Przy ciężkich stalach lub wysokich naprężeniach staranna strategia chłodzenia jest niezbędna.