Próba rozciągania w przekroju
Próba rozciągania w przekroju bada wytrzymałość na rozciąganie spoiny prostopadle do linii złącza i określa miejsce zerwania.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Próba rozciągania w przekroju poprzecznym jest przeprowadzana przez przyłożenie obciążenia do spoiny. Obciążenie jest powoli zwiększane, aż do zerwania spoiny. Ta próba pokazuje, jak mocne jest połączenie na długości i szerokości.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Nieudana próba rozciągania może wskazywać, że spoina jest zbyt słaba lub nierówna. Prowadzi to do pęknięć lub odkształceń w złączu i może wpływać na ogólną wytrzymałość elementu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Do próby rozciągania w przekroju poprzecznym używa się siłownika, który przykłada stałe obciążenie. Spoina musi mieć co najmniej 10 mm szerokości, a długość próbki powinna być dwukrotnie większa niż grubość spoiny. Obciążenie jest powoli zwiększane do zmierzenia naprężenia zrywającego.