ความไวต่อการแตกร้าวจากการกัดกร่อนแบบความเค้นของอะลูมิเนียม-สังกะสี

กลไกทางฟิสิกส์-เคมี

โลหะผสมอะลูมิเนียม-สังกะสีที่มีปริมาณแมกนีเซียมและทองแดงสูงมีตะกอนที่ขอบเกรนซึ่งส่งเสริมการกัดกร่อนแบบความเค้นภายใต้ความเค้นดึงในสภาวะกัดกร่อน ตะกอนเหล่านี้สามารถทำหน้าที่เป็นอิเล็กโทรไลต์และสร้างวงจรไฟฟ้าระหว่างส่วนต่างๆ ของโลหะผสม นำไปสู่ปฏิกิริยาการกัดกร่อน

ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม

ความไวต่อการกัดกร่อนแบบความเค้นนี้อาจนำไปสู่การเกิดรอยแตกในแนวเชื่อมและบริเวณขอบเกรน รอยแตกสามารถขยายตัวต่อไปได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อโลหะผสมอยู่ในสภาวะกัดกร่อนหรือภายใต้ภาระทางกล ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสียหายของชิ้นส่วนและปัญหาด้านความปลอดภัย

การปฏิบัติงานในโรงงานและคำแนะนำในการดำเนินการ

เพื่อลดความเสี่ยงของการกัดกร่อนแบบความเค้นและการเกิดรอยแตก ควรดำเนินมาตรการดังต่อไปนี้:

• ใช้เทคนิคการเชื่อมที่ถูกต้องด้วยความเค้นต่ำและการระบายความร้อนเพียงพอ

• ตรวจสอบให้แน่ใจว่าแนวเชื่อมสะอาดและไม่มีความไวต่อการกัดกร่อน

• ใช้วิธีการป้องกันการกัดกร่อนที่เหมาะสมหลังการเชื่อม เช่น การทาสีหรือการชุบ