เทคนิค time-of-flight diffraction
เทคนิค time-of-flight diffraction เป็นวิธีอัลตราโซนิกที่ใช้คลื่นเสียงเลี้ยวเบนที่ขอบและข้อบกพร่องในแนวเชื่อม วัดความสูงและความยาวของรอยแตกโดยการวัดเวลาของการเดินทางของเสียง
กลไกทางกายภาพ-เคมี
เทคนิค time-of-flight diffraction ใช้ปรากฏการณ์การเลี้ยวเบนของเสียง เมื่อสัมผัสกับขอบหรือข้อบกพร่องในแนวเชื่อม ทิศทางและความเร็วของเสียงจะเปลี่ยนไป เวลาที่เสียงใช้เดินทางจากตัวส่งไปยังตัวรับจะแปรผันตามตำแหน่งและขนาดของข้อบกพร่อง
ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม
เทคนิคนี้ตรวจจับรอยแตกขนาดเล็กหรือการเสียรูปในแนวเชื่อมที่ไม่สามารถมองเห็นได้ ความสูงหรือความยาวของรอยแตกที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดการสะสมสิ่งสกปรกและทำให้ชิ้นส่วนเสียหาย เทคนิค time-of-flight diffraction มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับงานที่รับแรงสูง เช่น งานเครื่องจักรกลหรือการบิน
การปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำ
ในการใช้เทคนิค time-of-flight diffraction ต้องมีเครื่องอัลตราโซนิกที่มีซอฟต์แวร์เหมาะสม วางตัวส่งเสียงบนแนวเชื่อม ขณะที่เลื่อนตัวรับไปตามแนวเชื่อม การวัดเวลาเป็นไมโครวินาที ความสูงของรอยแตกที่เกิน 0.5 mm หรือความยาวรอยแตกที่เกิน 1 cm ถือว่าวิกฤตและบ่งชี้ถึงการเสียหายที่อาจเกิดขึ้น