วัสดุเติมเชื่อมแมกนีเซียม

กลไกปฏิกิริยาทางกายภาพ-เคมี

วัสดุเติมเชื่อมแมกนีเซียมมีธาตุทางเคมีที่ส่งผลต่อพฤติกรรมของแมกนีเซียมขณะเชื่อม ตัวอย่างเช่น อาจมีสารยับยั้งการจับออกซิเจนเพื่อป้องกันการเกิดรูพรุน และโลหะเช่นอะลูมิเนียมหรือซิลิคอนเพื่อเพิ่มความแข็งแรงและความเหนียว

ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงขณะเชื่อม

การแปรรูปวัสดุเติมเชื่อมแมกนีเซียมที่ไม่ถูกต้องอาจทำให้เกิดรูพรุนและสมบัติทางกลลดลง การยับยั้งการจับออกซิเจนที่ไม่เพียงพออาจทำให้โลหะไม่แห้งดีและเกิดรูพรุน ปริมาณโลหะเติมที่สูงเกินไปอาจส่งผลเสียต่อความแข็งแรงและความเหนียวของโครงสร้างจุลภาค

การปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำการดำเนินการ

ใช้วัสดุเติมเชื่อมแมกนีเซียมภายใต้บรรยากาศแก๊สป้องกันที่ควบคุมเสมอ เช่น ฮีเลียมหรืออาร์กอน ตรวจสอบให้ปริมาณวัสดุเติมถูกต้องและปริมาณการแปรรูปเพียงพอที่จะครอบคลุมพื้นผิวโลหะทั้งหมด อุณหภูมิควรตั้งไว้เพื่อให้วัสดุเติมแห้งสนิทและเชื่อมต่อกับแมกนีเซียมได้ดี