สายโซ่ข้อบกพร่องการหลอมติดระดับมหภาค
การเรียงต่อกันของข้อบกพร่องการหลอมติดแบบแผ่ขยายหลายจุดตลอดความยาวที่มากขึ้นของแนวเชื่อมทำให้เกิดสายโซ่ข้อบกพร่องการหลอมติดระดับมหภาค ซึ่งส่งผลเสียต่อความแข็งแรงและความเหนียว
กลไกทางฟิสิกส์-เคมี
สายโซ่ข้อบกพร่องการหลอมติดระดับมหภาคเกิดขึ้นจากการเรียงต่อกันของข้อบกพร่องการหลอมติดขนาด mikroหลายจุดเป็นระยะทางที่ยาวขึ้นของแนวเชื่อม ข้อบกพร่องเหล่านี้อาจเกิดจากเวลาในการหลอมไม่เพียงพอ ความเค้นสูงเกินไป หรือขาดสารดีออกซิไดซ์
ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม
สายโซ่ข้อบกพร่องการหลอมติดระดับมหภาคทำให้ความแข็งแรงและความเหนียวของแนวเชื่อมลดลง อาจนำไปสู่รอยแตกร้อน รอยแตกจากความเค้น หรือการเสื่อมลงโดยทั่วไปของสมบัติทางกล ข้อบกพร่องเหล่านี้อาจทำให้ชิ้นส่วนแตกหักหรือชำรุดเมื่อใช้งาน
แนวปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำในการปฏิบัติ
เพื่อหลีกเลี่ยงสายโซ่ข้อบกพร่องการหลอมติดระดับมหภาค จำเป็นต้องมั่นใจในเวลาในการหลอมที่เพียงพอ (อย่างน้อย 10-15 วินาทีต่อมิลลิเมตรของความหนาเหล็ก) ใช้สารดีออกซิไดซ์ที่มั่นคง และตรวจสอบการตั้งค่าความเค้นให้ถูกต้อง ในกรณีรุนแรงอาจจำเป็นต้องบำบัดภายหลังหรือเชื่อมใหม่