ปัจจัยต้านทานการกัดกร่อนแบบรูเข็มของโมลิบดีนัม

กลไกทางกายภาพและเคมี

โมลิบดีนัมลดจำนวนไอออนคลอไรด์บนผิวเหล็ก ซึ่งทำให้ปฏิกิริยาการกัดกร่อนช้าลง มันสร้างชั้นหนาแน่นบนผิวที่ขัดขวางการสัมผัสระหว่างเหล็กกับตัวกลางที่กัดกร่อน

ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม

ปริมาณโมลิบดีนัมที่สูงเกินไปอาจทำให้ความแข็งเพิ่มขึ้นและความสามารถในการขึ้นรูปต่ำลง ซึ่งทำให้การเชื่อมยากขึ้น นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงต่อการเกิดรอยร้าวขณะร้อนหากเย็นตัวเร็วเกินไป

การปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำ

ใช้โมลิบดีนัมในสารเติมแต่งเฉพาะในปริมาณที่กำหนด (โดยปกติ 0.1 ถึง 0.5 %) ตรวจสอบให้แน่ใจว่าแนวเชื่อมเย็นตัวลงอย่างช้า ๆ และควบคุมเพื่อหลีกเลี่ยงรอยร้าวขณะร้อน ตรวจสอบการกัดกร่อนของวัสดุเป็นประจำและปรับปริมาณสารเติมแต่งตามความเหมาะสม