ระยะห่างแขนเดนไดรต์ปฐมภูมิ

กลไกทางฟิสิกส์-เคมี

ในระหว่างกระบวนการหลอมโลหะจะเติบโตเป็นผลึกที่แผ่ขยายเป็นลำต้นหลัก (เดนไดรต์) ระยะห่างระหว่างลำต้นหลักเหล่านี้กำหนดว่าออกซิเจนและสารเติมแต่งอื่นๆ สามารถกระจายตัวในผลึกได้ดีเพียงใด

ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม

ระยะห่างแขนเดนไดรต์ปฐมภูมิที่ใหญ่เกินไปอาจทำให้การกระจายตัวของสารเติมแต่งไม่สม่ำเสมอ ซึ่งนำไปสู่ซีเกรเกชันและอาจเกิดรอยแตกหรือสูญเสียความเหนียว ระยะห่างที่เล็กเกินไปอาจเพิ่มความแข็งระดับจุลภาค แต่ก็ทำให้โครงสร้างจุลภาคหยาบขึ้นและส่งผลต่อความปลอดภัยของแนวเชื่อม

การปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำในการดำเนินการ

เพื่อปรับระยะห่างแขนเดนไดรต์ปฐมภูมิให้เหมาะสม ให้ใส่ใจอุณหภูมิหลอมที่ถูกต้องและขั้นตอนการเย็นตัวที่เหมาะสม สำหรับเหล็กที่มีปริมาณคาร์บอนสูง (เช่น HSS) ระยะห่างแขนเดนไดรต์ควรอยู่ระหว่าง 100 ถึง 200 µm เพื่อให้มั่นใจในการกระจายตัวของซีเกรเกชันที่ดี