ความจุความร้อนจำเพาะในวัฏจักรการเชื่อม

กลไกทางกายภาพ-เคมี

ความจุความร้อนจำเพาะ (c) ของวัสดุคือพลังงานที่ต้องใช้ในการเพิ่มอุณหภูมิของมวลหนึ่งหน่วยของวัสดุขึ้นหนึ่งเคลวิน ในงานเชื่อมมีผลต่อพฤติกรรมของวัสดุระหว่างการเย็นตัวและการเกิดโครงสร้าง

ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม

ความจุความร้อนจำเพาะสูงหมายความว่าวัสดุดูดซับพลังงานมากขึ้นและเย็นตัวช้าลง ซึ่งอาจทำให้โครงสร้างหยาบขึ้นและลดความเหนียวของวัสดุ ค่าต่ำกลับทำให้เย็นตัวเร็วและเพิ่มความไวต่อโครงสร้างที่แตกร้าวเช่น martensite

การปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำ

ในการเชื่อม สิ่งสำคัญคือต้องจัดการวัสดุที่มีความจุความร้อนจำเพาะที่เหมาะสม สำหรับเหล็กที่มีค่า c สูง (เช่น austenite) ควรเย็นตัวช้าลงเพื่อหลีกเลี่ยงโครงสร้างหยาบ สำหรับวัสดุที่มีค่า c ต่ำ (เช่น martensite) จำเป็นต้องระบายความร้อนเร็วเพื่อป้องกันโครงสร้างที่แตกร้าว อัตราการเย็นตัวที่แน่นอนขึ้นอยู่กับความจุความร้อนจำเพาะและกระบวนการเชื่อมที่เลือก