การชุบแข็งแบบวานาเดียมเฟйнคอร์น

กลไกทางกายภาพ-เคมี

วาเนเดียมรวมตัวกับคาร์บอนในโลหะหลอมเหลวและก่อตัวเป็นวานาเดียมคาร์ไบด์ขนาดเล็กมาก อนุภาคละเอียดเหล่านี้ขยายเกรนในโครงสร้างเฟอร์ไรต์และขัดขวางการเคลื่อนที่ของความคลาดเคลื่อนของอะตอม

ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม

การชุบแข็งแบบเม็ดละเอียดเพิ่มขีดจำกัดการครากและปรับปรุงความสามารถในการรับแรงเชิงกลของเหล็กกล้า อย่างไรก็ตาม ปริมาณวาเนเดียมที่สูงเกินไป (> 0.1 %) อาจนำไปสู่ปัญหาการหลอมละลาย เช่น การสูญเสียคาร์บอนอย่างรุนแรงและความเค้นตกค้างสูงในโครงสร้าง ซึ่งอาจทำให้เกิดรอยแตกและรอยแตกร้อน

การปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำในการดำเนินการ

เพื่อให้ได้การชุบแข็งแบบเม็ดละเอียดด้วยวาเนเดียม ควรควบคุมเหล็กในบ่อหลอมเหลวที่มีการป้องกันด้วยการเติมวาเนเดียม ปริมาณวาเนเดียมที่เหมาะสมโดยทั่วไปคือ 0.05 ถึง 0.1 % เวลาระบายความร้อนหลังการเชื่อมควรช้า (t8/5 > 25 s) เพื่อให้เกรนใหญ่และเพิ่มความสามารถในการรับแรงเชิงกล หากระบายความร้อนเร็วเกินไป (> t8/5 < 5 s) จะเกิดมาร์เทนไซต์แข็งเปราะ ซึ่งนำไปสู่รอยแตก