ความชื้นตกค้างจากการอบชุบด้วยความร้อน
ความชื้นตกค้างจากการอบชุบด้วยความร้อนคือปริมาณน้ำที่เหลืออยู่ในบรรยากาศเตาหรือตัวกลางเกลือหลอมเหลว ซึ่งอาจนำไปสู่ปฏิกิริยาที่พื้นผิวและการเปราะเนื่องจากไฮโดรเจน การตรวจสอบด้วยเซ็นเซอร์อย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญในที่นี้
กลไกทางฟิสิกส์เคมี
ความชื้นตกค้างในบรรยากาศเตาเผาหรือตัวกลางเกลือหลอมเหลวประกอบด้วยไอน้ำอิสระที่ไม่ได้เย็นตัวลงและควบแน่นอย่างสมบูรณ์ การไหลของอากาศชื้นนี้อาจทำให้เกิดปฏิกิริยาที่ผิวกับโลหะ โดยเฉพาะเมื่อวัสดุอยู่ในสภาวะรีดักชัน นอกจากนี้ ความชื้นยังอาจทำให้เกิดการเปราะเนื่องจากไฮโดรเจน โดยเฉพาะในเหล็กกล้าที่มีปริมาณคาร์บอนสูง
ความสำคัญทางโลหะวิทยาและความเสี่ยงในการเชื่อม
ความชื้นตกค้างสูงอาจทำให้เกิดปัญหาดังต่อไปนี้:
• ปฏิกิริยาที่ผิว: โลหะทำปฏิกิริยากับไฮโดรเจนอิสระ ซึ่งนำไปสู่การกัดกร่อนและการสึกหรอ
• การเปราะเนื่องจากไฮโดรเจน: ในเหล็กกล้าที่มีปริมาณคาร์บอนสูง ไฮโดรเจนสามารถแทรกซึมเข้าไปในโครงสร้างผลึกของเหล็กกล้า ทำให้เกิดการเปราะเนื่องจากไฮโดรเจนและอาจแตกร้าวได้
แนวทางปฏิบัติในโรงงานและคำแนะนำในการดำเนินการ
เพื่อควบคุมและลดความชื้นตกค้าง ควรดำเนินมาตรการดังต่อไปนี้:
• การตรวจวัดด้วยเซ็นเซอร์: ติดตั้งและตรวจวัดเซ็นเซอร์ความชื้นในบรรยากาศเตาเผาหรือตัวกลางเกลือหลอมเหลวอย่างต่อเนื่อง
• การควบคุมการไหลของอากาศ: ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการไหลของอากาศในเตาเผาหรือในเกลือหลอมเหลวได้รับการออกแบบอย่างดี เพื่อกำจัดไอน้ำอิสระ
• การควบคุมแรงดัน: รักษาแรงดันในบรรยากาศเตาเผาหรือตัวกลางเกลือหลอมเหลวให้คงที่และอยู่ในการควบคุม เพื่อลดความชื้น
• การดีแคชชัน: ใช้สารดีแคชชันที่สามารถจับและกำจัดไอน้ำได้